روزنامه گل
وحید محمدخانی – یکی از ائتلافهای برجسته فوتبال ایران در این سالها، نزدیکی 2باشگاه تراکتور و سپاهان به هم بود؛ تیمهایی که بهویژه در سالهای موفقیت پرسپولیس، دیدگاههای نظری نزدیکی نسبت به هم پیدا کرده بودند و مواضع مشترکی اتخاذ میکردند. سپاهان با تزریق بودجه چشمگیر نهادهای صنعتی، از اوایل دهه80 به یک تیم مدعی در فوتبال ایران تبدیل شد و در آن زمان محمدرضا ساکت، مدیرعامل باشگاه تأکید خاصی برای تقابل این تیم با سرخابیهای پایتخت بهعنوان قطب سوم فوتبال ایران داشت. در آن زمان ساکت میکوشید از سپاهان نمایندهای برای تیمهای غیرتهرانی بسازد و از سراسر ایران هواداران بیشتری جذب کند. این رویکرد، در دهه90 و مخصوصا از زمان اضافهشدن محمدرضا زنوزی به باشگاه تراکتور، عینا در تیم تبریزی هم دیده شد؛ 2گفتمان نزدیک به هم، رودرروی مدعیان سنتی در تهران. جام قهرمانی لیگ برتر 8سال است که از تهران خارج نشده و در نتیجه گزندی هم متوجه این ائتلاف استراتژیک نبود، اما حالا که خود سپاهان و تراکتور بهعنوان مدعیان اصلی قهرمانی در فصل جاری شناخته میشوند، شاهد تقابل بسیار جدی آنها بیرون از زمین هستیم؛ طوری که هر روز و هر ساعت مدیران و مربیان و حتی عناصر رسانهای 2باشگاه به هم یورش میبرند و چهبسا انتظار میرود با نزدیکشدن به هفتههای سرنوشتساز پایانی، این شرایط وخیمتر هم بشود.