علی حسینی – وعدههای وزارت ارتباطات در دوره ستار هاشمی مدتهاست به شعارهایی تکراری و بیاثر تبدیل شده که هیچ نشانی از تحقق عملی در آنها دیده نمیشود. پروژههایی که با هیاهو و نمایش رسانهای معرفی شدند، امروز در بهترین حالت در نقطه توقف و بلاتکلیفی هستند و در بدترین حالت عملا رها شدهاند.
بحرانی عمیق در زیرساختهای ارتباطی که هیچکس حاضر نیست مسوولیت آن را بپذیرد. در شرایطی که اینترنت و ارتباطات مانند آب و برق از نیازهای اساسی زندگی مردم شده، ناتوانی در توسعه زیرساختها و بیتوجهی به کیفیت خدمات، آسیب مستقیمی به کاربران وارد کرده؛ کاربرانی که علاوه بر تحمل فشار ناشی از وضعیت نابسامان شبکه، مجبورند هزینههای سنگینی نیز برای همین خدمات ناپایدار بپردازند.
این فاصله عجیب بین وعده و عمل نه حاصل یک خطای مدیریتی گذرا بلکه نتیجه سالها بیبرنامگی، فقدان شفافیت و بیمسوولیتی در قبال افکار عمومی است. اختلالهای گسترده، افت کیفیت، کاهش سرعت و نوسانهای مداوم در حالی به یک وضعیت عادی تبدیل شده که انتظار میرفت با اجرای طرحهای توسعهای اعلامشده، شبکه ارتباطی کشور وارد مرحلهای از ثبات و بهبود شود.