به عبارتی اینترنت توانسته است به یک جایگزین فرهنگی و تفریحی برای کالاها و خدمات سنتیتر تبدیل شود. همچنین هزینه اینترنت دو دهک بالای کشور نسبت به هزینه دو دهک پایین، مستمرا کاهش یافته و از 48برابر در سال1392 به 2.4برابر در سال1403 رسیده است. مشابه همین روند، هزینه اینترنت خانوار شهری نسبت به خانوار روستایی از 10.8برابر در سال1392 به 1.6برابر در سال1403 رسیده است. بنابراین از یک طرف اینترنت تبدیل به کالای غالب فرهنگی و تفریحی شده و از طرف دیگر شکاف استفاده از آن میان طبقات درآمدی و میان شهر و روستا بهشدت کاهش یافته است. در نتیجه این فرآیند، اختلاف فرهنگی شهر و روستا، و فقیر و غنی کاهش یافته است و علاوه بر ایجاد وابستگی سراسری به اینترنت، یک نوع همگرایی ذهنی نیز در سراسر کشور ایجاد کرده است.
در دادههای مصرف خانوار طی ۱۴سال گذشته یعنی از سال 1390 تا 1403، اینترنت عملا از یک کالای کماهمیت به یک کالای ضروری تبدیل شده است. رشدی که هم از سمت عرضه با گسترش زیرساختها، گوشیهای هوشمند و پلتفرمها اتفاق افتاده و هم از سمت تقاضا با توسعه کسبوکارهای دیجیتال، آموزش، سرگرمی و ارتباطات تغذیه شده و بهتدریج سبد فرهنگی و تفریحی خانوار را بازآرایی کرده است. مصرف اینترنت از ابتدای دهه 90 تاکنون بیش از 30برابر شده است. همزمان، مصرف بسیاری از کالاها و خدمات فرهنگی و تفریحی سنتیتر مثل کتاب، سینما و برخی سرگرمیهای حضوری 35درصد یافته کاهش است. این کاهش صرفا به معنای مصرف کمتر خدمات فرهنگی نیست، بلکه نشانه تغییر شیوه مصرف است. بخشی از خدمات فرهنگی از طریق سرگرمی، یادگیری، تعامل اجتماعی و حتی هویتیابی در بستر اینترنت تامین میشود و اینترنت در این دوره برای طیفی از اقلام فرهنگی و تفریحی نقش جانشین پیدا کرده است.