آسیه فروردین – گزارش یک سازمان حقوق بشری بریتانیایی مدعی است معماری کنترل اینترنت ایران، بر پایه فناوریهایی از چین بنا شده است. روزنامه گاردین در این رابطه نوشت، بر اساس ادعای سازمان حقوق بشری بینالمللی Article19 (برگرفته از ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر) مستقر در بریتانیا، این فناوریها، ابزارهای تشخیص چهرهای را شامل میشود که علیه اویغورها در غرب چین به کار رفته و جایگزین سامانه موقعیتیاب آمریکایی (GPS)، با نام بِیدو (BeiDou) است.
گزارش این سازمان، سیاستها و سختافزارهای وارداتیای را تشریح میکند که پشت رشد سیستم سانسور دقیق و تنظیمشده ایران قرار دارند؛ سیستمی که به مقامات این کشور اجازه داد در ماه ژانویه، اینترنت جهانی را تقریباً بهطور کامل، به روی ۹۳ میلیون نفر جمعیت کشور قطع کنند.
در ادامه این گزارش ادعا شده، اینترنت ایران هنوز به وضعیت پیشین خود بازنگشته است. در مقابل، به نظر میرسد یک نظام سانسور ناپیوسته و تکهتکه، دسترسی کاربران را بهطور پراکنده ممکن میسازد. توانمندیهایی که این قطعی گسترده را ممکن کردهاند، حاصل پروژهای طی چند دهه هستند که با همکاری مقامات چینی پیش رفته است.