بنا به آمارهای سازمان تنظیم مقررات، در شهریور ۱۴۰۳ که همزمان با پایان دولت قبل بود، بیش از ۸ میلیون خانوار تحت پوشش فیبرنوری قرار گرفته بود. در واقع وزارت ارتباطات در دولت سیزدهم توانسته بود طی سه سال، بیش از ۸ میلیون پوشش فیبرنوری در کشور ایجاد کند.
اما بنا به آخرین آمارهای رسمی، تا پایان پاییز ۱۴۰۴ یعنی ۱۶ ماه پس از شروع به کار دولت چهاردهم، میزان پیشرفت پروژه فیبرنوری، به پوشش ۹ میلیون و ۲۰۰ هزار خانوار رسید. به عبارتی میزان پیشرفت این پروژه ملی در طول یک سال و چهار ماه دولت چهاردهم، تنها ۱۴ درصد پیشرفتی بود که طی سه سال دولت قبل بدست آمد. هدف از چند جمله بالا به هیچ وجه حمایت از فلان دولت و نقد بیسار دولت نیست، بلکه توجه به ادامه این روند است که وزارت ارتباطات در چرخشی عجیب تصمیم گرفت روند توسعه فیبرنوری توسط ۱۰ اپراتور دارای پروانه را به تنها شرکت مخابرات ایران به عنوان اپراتور غالب، بسپارد.