۱۳۹۹/۱۰/۱۷
کودکان کاری که با مشکلات عدیده خانوادگی مجبور هستند صبح تا شب در هوای تیره این روزهای شهر که نفس کشیدن در آن بهایی بهقیمت جان دارد کار کنند، چهطور وقت دارند به آرزوهایشان فکر کنند؟ آنها درحالی زیر بار قبول مسئولیت زندگی کمر خم میکنند که بسیاری از مسئولین از زیر بار مسئولیتهای خود فرار میکنند.
از لحظهای که خبر خودکشی «رضا»، کودک کاری که سالها قبل در برنامه تلویزیونی «ماه عسل» گفته بود «من هیچ آرزویی ندارم، چون وقت نکردم بهش فکر کنم.» رسانهای شد، موجی از واکنشها را بههمراه داشت؛ واکنشهایی که بسیاری از آنها همین جمله رضا در ۱۳ سالگی را بهانه خودکشی او در ۱۸ سالگی دانستند؛ بسیاری نوشتند «کسی که آرزویی داشته باشد، خودکشی نمیکند.»
با رسانهای شدن خودکشی رضا، بلافاصله موجی از واکنشها در فضای مجازی بهراه افتاد. مصطفی تاجزاده، فعال سیاسی در صفحه ایستاگرام خود نوشت که «شرم بر ما که نوجوانی فرصت آرزو کردن پیدا نمیکند و در عنفوان جوانی خود را میکشد.»