مهدی خاکیفیروز – سه ماه اخیر یعنی از اسفند ۱۴۰۴ تا اردیبهشت ۱۴۰۵، برای کاربران اینترنت ایران به تجربهای تاریخی تبدیل شد. دو موج قطعی سراسری اینترنت، کشور را با بحرانی مواجه کرد که حتی تحلیلگران جهانی هم آن را کمسابقه میدانند.
موج اول، در دیماه ۱۴۰۴، اینترنت بینالملل ایران را برای چند هفته با اختلالات جدی مواجه کرد و موج دوم، از اسفند ۱۴۰۴، بیش از 80 روز ادامه یافت و فروپاشی تقریباً کامل شبکه اینترنت را ثبت کرد. این بحران، بیش از هر چیزی، بر دسترسی شهروندان به فضای آنلاین تأثیر گذاشت و به شکل واضحی شکاف دیجیتال را بزرگتر کرد. با فروپاشی ۹۸ درصدی ترافیک اینترنت بینالملل ایران، آنچه باقی ماند، دسترسی کنترلشده و محدود برای بخش کوچکی از کاربران با توان مالی بالا است.
افزایش خط فقر دیجیتال