رضا تقیپور*-1. فضای سایبری به لحاظ ماهیت متفاوت نسبت به فضای فیزیکی و مادی، به همان اندازه که بسترساز امور و فعالیتهای مثبت است، به همان میزان نیز موجب مشکلات و معضلات پیچیده نیز هست. در واقع پدیدآورندگان شبکه، مخصوصاً آن را با چنین ماهیتی پدید آوردهاند که هرگز مبتنی بر پارامترهای فضای سنتی نباشد و در نتیجه، در قید و بندهای موجود درگیر نشود اما همین تفاوتهای بنیادین وقتی به عرصه حقوق طرفین درگیر در پروندههای مرتبط با فناوری اطلاعات وارد میشوند، دچار چالشهای عمیقی میگردند.
فضای مجازی شامل شبکههای رایانهای و مخابراتی به هم پیوسته است که اطلاعات را در کمترین زمان و با بیشترین سرعت، مبادله میکند. افراد بسیاری برای گذراندن اوقات و سرگرمی، ارتباطات گستردهای در فضاهای مجازی به خصوص شبکههای اجتماعی برقرار میکنند غافل از آنکه یک ارتباط بسیار ساده و به ظاهر پیشپا افتاده میتواند کوچکترین اطلاعات فردی و خصوصی آنها را در اختیار مجرمین قرار دهد. رشد و گسترش شبکههای اجتماعی در کشور ما نیز با رشد جرائم مرتبط با این حوزه همراه بوده، به نحوی که طبق آمار اخیر سخنگوی محترم ناجا، جرائم رایانهای طی نیمه نخست سال جاری در کشورمان، 48 درصد رشد داشته است.