این واقعیت که بیت کوین توسط هیچ حکومت مرکزی صادر نمی شود حاکی از کاربردهای وسیع بیت کوین در مقایسه با ارزهای دولتی است. ارزش ارزهای ملی توسط دولتی که آن را صادر کرده است تعیین می شود.
اگرچه بیت کوین اساسا با ارزهای ملی تفاوت دارد، اما در واقع نوع خالص تری از پولی است که بسیاری دولت ها ضرب می کنند. ارز صرفا ابزاری برای دادوستد است. تصور کنید که مادر جیم یک ساندویچ همبرگر را برای ناهار در کیفش می گذارد و مادر یوهان یک ساندویچ هات داگ در کیفش می گذارد. در بوفه مدرسه، يوهان به همبرگر جیم نگاه می کند و به نظرش می آید که دوست دارد به جای هات داگ خودش، همبرگر بخورد. به جیم می گوید که مایل است هات داگش را با همبرگر جیم عوض کند. خوشبختانه جیم با حسرت در حال نگاه کردن به هات داگ بود و مایل بود که برای ناهار آن هات داگ را بخورد. جیم این پیشنهاد را می پذیرد و این دو نفر باهم دادوستد می کنند. در این سناریو، غذا ابزار دادوستد یا ارزی بود که از آن استفاده شد تا هر دو پسر ناهار موردنظرشان را دریافت کنند.
برخی از انسان شناسان این فرآیند مبادله کالا به وسیله ارزی مورد توافق را وجه تمایز انسان از سایر حیوانات می دانند. آغاز استفاده از ارز در واقع آغاز تمدن بشر بود؛ به عبارت دیگر زمانی که عده ای از مردم تجارت را آغاز کردند تمدن شکل گرفت. فرض کنید که یک بازرگان عهد باستان از ایران به ترکیه سفر می کند و کالاهای بسیاری را از جمله ابریشم، قالیچه و ادویه بر پشت شترش حمل می کند. او به ترکیه می رسد و مغازه داری را می یابد که کارش فروش قالیچه های شرقی است. مغازه دار مجموعه ای از مروارید و زمرد دارد که قصد دارد در قبال قاليچه ها به بازرگان ایرانی بدهد. بازرگان این مبادله کالا به کالا را می پذیرد و وقتی که مغازه دار هزینه قالیچه ها را پرداخت می کند، مالکیتش به او منتقل می شود. در این سناریو، مروارید و زمرد در واقع ارزی بود که بازرگان ایرانی و مغازه دار ترکیه ای بر سر آن توافق کردند و برای مبادله از آن استفاده کردند. اما اگر بازرگان چنین ارزی را برای مبادله قبول نمی کرد چه اتفاقی می افتاد؟ یا مغازه دار مجبور بود که ارز دیگری پیدا کند؛ مثلا مهره های نفیس، طلا یا نقره استفاده کند و یا در غیر این صورت این معامله انجام نمی شد.
برای مشاهده کامل مطب کلیک کنید