نوید کمالی، کارشناس مسائل بینالملل، در گفتوگو با برنا درباره احتمال امضای توافق هستهای ۳۰ ساله میان دولت ترامپ و عربستان سعودی که امکان ساخت تأسیسات غنیسازی اورانیوم را برای ریاض فراهم میکند، افزود: ارزیابی این موضوع مستلزم توجه همزمان به دو سطح حقوقی و ژئوپلیتیکی است. از منظر حقوقی، هرگونه توافق همکاری هستهای میان ایالات متحده و یک کشور دیگر، بر اساس قانون انرژی اتمی آمریکا، باید در معرض بررسی کنگره قرار گیرد؛ از اینرو، چنین توافقی بدون تردید با بحثها و مخالفتهایی در واشنگتن روبهرو خواهد شد.
وی ادامه داد: نگرانی اصلی منتقدان در کنگره این است که اعطای مجوز غنیسازی اورانیوم به عربستان، حتی با هدف تولید انرژی صلحآمیز، میتواند یکی از خطوط مهم سیاست عدم اشاعه هستهای آمریکا را دستخوش تغییر کند. تجربه توافق هستهای آمریکا و امارات متحده عربی در سال ۲۰۰۹ نیز نشان میدهد که واشنگتن پیشتر بر الگوی سختگیرانهتری تأکید داشت؛ الگویی که بر اساس آن، کشور دریافتکننده فناوری هستهای از حق غنیسازی مستقل صرفنظر میکرد.