پرستاری شغلی پر زحمت و مقدس می باشد. پرستار فردی می باشد که در زمینه های مراقبت از بیماران، آموزش های علمی، آکادمیک و تخصصی را گذرانده است و مهارت های لازم را در این زمینه کسب نموده است. زمان های گذشته به همه ی کسانی که از بیمارها مراقبت و نگهداری می کردند، پرستار می گفتند. اما امروزه، پرستار شخصی می باشد که حتما دانش خاص آن را در دانشگاه ها، کسب کرده و متخصص شده اند. پرستاران مانند پزشکان، مطب ندارند و در درمانگاه ها، بیمارستان ها، کلینیک ها و سایر مراکز درمانی مشغول به کار می شوند. به دلیل اهمیت شغل پرستاری، یک روز به نام پرستار نامگذاری شده است. در این روز از تمام پرستاران قدردانی می شود و خطیر بودن و مهم بودن شغلشان یادآوری می شود. در ایران روز تولد حضرت زینب، یا پنجم جمادی الاول که سال روز تولد حضرت زینب می باشد، به نام روز ملی پرستاری نامیده شده است.
پرستاری و مراقبت از بیمار و آدم ناخوش احوال، کار آسانی نیست. هر کسی توانایی وارد شدن به این شغل و پیشه را ندارد. چون در عین سخت بودن، بسیار با ارزش می باشد. مسئولیت سنگینی بر دوش پرستاران می باشد. از سوی دیگر هر چقدر که شغل پرستاری و علم و دانش پرستار مهم است، شخصیت کسی هم که وارد این کار می شود بسیار مهم می باشد. داشتن صبر و تحمل، متانت و نوع دوستی از مشخصه های مهمی می باشد که هر پرستاری در کنار دانش، می بایست داشته باشد. چون آن ها علاوه بر جسم بیمار، با روح و روان او هم در ارتباط می باشند و می بایست توانایی تسلی و آرامش دادن به روح و روان بیمار را داشته باشند. آگاه بودن کسانی که می خواهند وارد این شغل باشند، گام مهمی در توسعه کمی و کیفی این شغل در جامعه می باشد. یکی از این راه ها، بالا بردن شناخت افراد می باشد. این شناخت از راه های گوناگونی به دست می آید. که یکی از این راه ها نوشتن می باشد. در مقاطع دانش آموزی، این نوشتن می تواند به صورت مقاله و انشا در مورد پرستار اجرا شود. دانش آموزان برای نوشتن مقاله و انشا در مورد پرستار، به جستجو و کنکاش می پردازند و از این طریق هم آگاهی خود را بالا می برند و هم تقدیری از پرستار به عمل می آورند.