وی سال ۲۰۰۷، در کنار یکی از دیگر اعضای گروهش در «سوِل سیزن»، در درام موسیقیایی مستقل «یکبار» بازی کرد. این فیلم تحسینشده توسط منتقدان، به نویسندگی و کارگردانی جان کارنی، داستان دو نوازنده ناموفق در دوبلین را تصویر میکند. هانسارد و ایرگلووا تمام موسیقیهای اصلی فیلم را آهنگسازی و اجرا کردند.
وی با دوئت موفق فیلم «سقوط آهسته»، در هشتادمین دوره جوایز اسکار، جایزه اسکار بهترین ترانه اصلی را دریافت کرد و اقتباس نمایشی از این فیلم در برادوی ۸ جایزه تونی، از جمله بهترین نسالهای ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۶ بود. وی با بازی در فیلم «یک بار» در سال ۲۰۰۷ بیش از پیش شناخته شد.آلبوم «آیا او یاوهگویی نکرد؟» وی در سال ۲۰۱۵ نامزد جایزه گرمی برای بهترین آلبوم فولک شد و در ادامه ۳ آلبوم انفرادی دیگر منتشر کرد: «بین دو ساحل» (۲۰۱۸)، «این وحشیِ مشتاق» (۲۰۱۹) و «تمام آنچه شرق بود، اکنون غرب من است» (۲۰۲۳). سال ۲۰۲۵، او آلبوم دیگری با عنوان «به پیش» با ایرگلووا منتشر کرد.
هانسارد پس از «یک بار» به کار در تلویزیون و سینما ادامه داد که ساخت موسیقی متن فیلم «روز پرچم» شان پن در سال ۲۰۲۱ از جمله آنهاست. وی به تازگی در جدیدترین فیلم به کارگردانی کارنی با عنوان «تصنیف قدرت»، با بازی پل راد و نیک جوناس که در ماه مه اکران شد، حضوری کوتاه داشت.
آوریل امسال هانسارد در سالن «باوری بالروم» شهر نیویورک، اجرایی داشت که تمام بلیتهایش فروخته شد و در آنجا از ریچل زگلر، بازیگر «سفید برفی» دعوت کرد تا «سقوط آهسته» را بخواند.
از هانسارد، همسر شاعر وی مایر ساریتسا و پسر ۳ سالهشان به یادگار مانده است.