تحلیف در لغت و قانون
«تحلیف» در لغت به معنای «سوگند یاد کردن» است؛ مطابق با اصل یکصد و بیست و یکم قانون اساسی، رئیسجمهور در مجلس شورای اسلامی در جلسهای که با حضور رئیس قوه قضائیه و اعضای شورای نگهبان تشکیل میشود به ترتیب زیر سوگند یاد میکند و سوگندنامه را امضاء مینماید.
«من به عنوان رئیس جمهور در پیشگاه قرآن کریم و در برابر ملت ایران به خداوند قادر متعال سوگند یاد می کنم که پاسدار مذهب رسمی و نظام جمهوری اسلامی و قانون اساسی کشور باشم و همه استعداد و صلاحیت خویش را در راه ایفای مسئولیتهایی که بر عهده گرفته ام به کار گیرم و خود را وقف خدمت به مردم و اعتلای کشور، ترویج دین و اخلاق، پشتیبانی از حق و گسترش عدالت سازم و از هر گونه خودکامگی بپرهیزم و از آزادی و حرمت اشخاص و حقوقی که قانون اساسی برای ملت شناخته است حمایت کنم. در حراست از مرزها و استقلال سیاسی و اقتصادی و فرهنگی کشور از هیچ اقدامی دریغ نورزم و با استعانت از خداوند و پیروی از پیامبر اسلام و ائمه اطهار علیهم السلام قدرتی را که ملت به عنوان امانتی مقدس به من سپرده است همچون امینی پارسا و فداکار نگاهدار باشم و آن را به منتخب ملت پس از خود بسپارم».
نحوه قرائت سوگندنامه
این سوگندنامه باید توسط شخص رئیس جمهور با صدایی بلند و رسا قرائت شود؛ رئیس قوه قضائیه نیز مطابق رسم متداول در هنگام قرائت متن سوگندنامه، در کنار رئیس جمهور قرار میگیرد؛ همچنین اعضا شورای نگهبان که اعتبارنامه رئیس جمهور را توشیح کردهاند نیز در جلسه تحلیف در مجلس حضور خواهند داشت.