به گزارش بازارکار، در چهل و هشتمین کمیته میراث جهانی یونسکو که در شهر بوسان کره جنوبی درحال برگزاری است، پرونده «دژ الموت و استحکامات وابسته» بررسی و با تأیید یونسکو وارد فهرست میراث جهانی شد.

به گفته حمیده چوبک، مدیر پایگات، شهر تاریخی یزد، چشم‌انداز باستان‌شناسی ساسانی منطقه فارس، جنگل‌های هیرکانی، راه‌آهن سراسری ایران، چشم‌انداز فرهنگی اورامانات، کاروانسرا‌های تاریخی ایران هگمتانه، و دره خرم آباد، است.

به گزارش بازارکار، اَلَموت نام منطقه‌ای در شمال شرقی شهرستان قزوین در استان قزوین امروزی است که خود متشکل از دو بخش الموت غربی و الموت شرقی می‌باشد که در میان رشته کوه‌های البرز در جنوب مازندران و گیلان، باختر طالقان و خاور دیلمان، رودبار زیتون قرار دارد. این منطقه به علت وجود دو دژ باستانی الموت و لَمبَسَر شهرت جهانی دارد، مردم الموت تات هستند و به زبان تاتی صحبت می‌کنند.

منطقه الموت چنانچه حمدالله مستوفی در نزهةالقلوب نوشته تا سده هفتم هجری با عنوان رودبار معرفی می‌شد تا این که با آمدن حسن صباح به آنجا و گسترش فرقه اسماعیلیه و فعالیت خداوند الموت، نوشته شد رودبار الموت و خوانده شد الموت.