به گزارش بازارکار به نقل از ایسنا، رشته مر، همه این کارشناسان بر یک اصل تأکید دارند؛ مرمت، پیش از آنکه یک رشته دانشگاهی باشد، مسئولیتی در قبال حافظه تاریخی یک سرزمین است. آینده این رشته، تنها آینده چند صد دانشجو یا فارغ‌التحصیل نیست؛ آینده کیفیت حفاظت از بناها، محوطه‌ها و آثاری است که بخشی از هویت فرهنگی ایران را شکل می‌دهند.

شاید مهم‌ترین پیام این پرونده آن باشد که حفاظت از میراث فرهنگی، از کارگاه مرمت آغاز نمی‌شود؛ از دانشگاه آغاز می‌شود. از جایی که قرار است نسل آینده مرمتگران آموزش ببینند، نگاه علمی پیدا کنند و برای تصمیم‌گیری درباره میراثی آماده شوند که دیگر امکان جایگزینی آن وجود ندارد. اگر این زنجیره از همان نقطه نخست دچار گسست باشد، آسیب آن نه‌فقط متوجه یک رشته دانشگاهی، بلکه متوجه میراثی خواهد بود که حفظ آن، مسئولیتی ملی و بین‌نسلی است.