ای وطن! با تو بسته‌ام عهدی/ جانم از آنِ توست، تن تا هست  

بن‌مایه اصلی این شعر بر مدار یک پارادوکس عمیق انسانی شکل گرفته است: نفی آرزوی جنگ در عین پذیرش واقعیت تحمیل‌شده آن و واکنش فعال در دفاع از میهن.

۹ مرداد ۱۴۰۵، ۸:۰۰
ای وطن! با تو بسته‌ام عهدی/ جانم از آنِ توست، تن تا هست  

بن‌مایه اصلی این شعر بر مدار یک پارادوکس عمیق انسانی شکل گرفته است: نفی آرزوی جنگ در عین پذیرش واقعیت تحمیل‌شده آن و واکنش فعال در دفاع از میهن.

خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: شعر معاصر ایران همواره آیینه‌ای تمام‌نما از تحولات اجتماعی و سیاسی جامعه بوده است. در میان شاعران نیم قرن اخیر، سیمین بهبهانی با رویکردی نوآورانه در غزل، توانست این قالب اصیل سنتی را به ظرفی مناسب برای بیان دغدغه‌های جمعی، رنج‌های بشری و وقایع تاریخی بدل سازد. یکی از نقاط عطف کارنامه ادبی وی، مواجهه شاعرانه با پدیده جنگ هشت‌ساله ایران و رژیم بعث عراق است. بهبهانی با انتشار مجموعه «خطی ز سرعت و از آتش»، مرزبندی‌های سنتی غزل را پشت سر گذاشت و به زبانی حماسی، خطابی و متعهد دست یافت که در آن ضرورت دفاع از وطن با نفی بنیادین پدیده جنگ پیوند خورده، او این شعر را با این عبارت تقدیم کرده است:

«پاره‌دلی تقدیم به رزمندگان تیرِ وطنم»

منبع  : خبرگزاری مهر

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *