مهرداد عباد – با توجه به رشد صنعت دیجیتال در 10 سال اخیر در ایران، اکنون مردم و فعالان اقتصادی روزانه با سامانههای مختلفی سروکار دارند، زیرا بسیاری از فرآیندهای اداری باید به صورت برخط انجام شود، اما متاسفانه بسیاری از این سامانه در طی روز به دفعات قطع میشوند و انجام کار را به تاخیر میاندازند که وقت و هزینه ارباب رجوع مجازی را هدر میدهد.
زمانی که کارها از طریق مراجعه حضوری انجام میگرفت، بالای هر میز اداری یک بخشنامه با محتوی تکریم ارباب رجوع وجود داشت که اگرچه کارکردی نداشت اما حداقل ظاهر را حفظ میکرد ولی اکنون حتی آن شعارها را در سایتها و سامانهها نمیبینیم. از طرف دیگر متاسفانه قطعی مکرر سامانهها که برای ارباب رجوع قابل راستیآزمایی نیست، به بهانهای تبدیل شده تا افراد کار خود را به تعویق بیندازند و انجام ندهند و به راحتی بگویند سامانه قطع است. این دو موضوع باعث شده در برخی فرآیندها بهرهوری و کیفیت خدماتدهی حتی به نسبت 10 سال قبل نیز کاهش یابد و مردم و فعالان اقتصادی هزینه زیادی بابت آن پرداخت کنند، هزینهای که دیده نمیشود و تنها به ارباب رجوع فشار عصبی و روانی وارد میکند.