ایرج زمانی فرد – ابهامی که فعالان اقتصادی کشور در شرایط کنونی در برابر دولت و سیاستگذار صنعت و تجارت به عنوان متولی صنعت و بازرگانی کشور مطرح میکنند، آن است که چرا این نهاد مهم در استفاده از ابزارهای کنترلی صحیحی که سالها در دنیا و کشور ما تجربه شده، تخصص و توانایی لازم را ندارد
و در عوض با ایدههای امتحان نشدهای همچون «سامانه جامع تجارت» که در حد یک ایده اولیه است و مشخص نیست قرار بوده چه خدمتی ارائه کند و پس از ۳ سال چه دستاوردی برای اقتصاد کشور به همراه داشته، هر روز باری بر دوش تولیدکننده، توزیع کننده و مصرفکننده قرار میدهد.
از دولتیها که سوال میکنیم، وظیفه این سامانه را نظارت بر تولید و توزیع کالاها و خدمات معرفی میکنند، اما اساسا این سامانه نه تنها در حوزه نظارت موفق عمل نکرده، بلکه پا را از نظارت فراتر نهاده و به مرحله کنترل فرآیندهای تولید و توزیع ورود کرده و این به معنای ورود بخش دولتی غیرمتخصص به برنامهریزی در بخش تولیدی متخصص است؛ اقدامی که در هیچ جای دنیا جواب نداده است.