
به گزارش آلامتو و به نقل از سپیده دانایی؛ هر از چندی گزارشی از وزرات بهداشت درباره شیوع اختلالات روانی از آمار زنان و مردانی میگوید که به یک نوع اختلال روانی مبتلا میشوند.
در میان انواع اختلالات نیز افسردگی و اضطراب شیوع بیشتری دارد. سؤال اینجاست که آیا آمار ذکرشده در این گزارشها بدین معناست که سایر افراد که اختلال روانی ندارند، دارای سلامت روان هستند؟ و مهمتر آنکه آیا بین سلامت روان و لذتبردن از زندگی ارتباطی وجود دارد؟
از آنجایی که در گذشته هدف مطالعات روانشناختی بیشتر بررسی بیماریهای روانی و درمان بوده است، تعریف سلامت روان مترادف با نبود بیماریهای روانی و علائم بیمارگونه تلقی شده است؛ در حالی که از دههٔ ۸۰ میلادی در تعریف سلامت روان تغییر و تحول بسیاری پدید آمده است.
با چشمپوشی از برخی تمایزات بین دو اصطلاح «بهداشت روان» و «سلامت روان»، یکی از جامعترین تعریفهای سلامت روان، تعریف سازمان جهانی بهداشت از این مفهوم خواهد بود.
