بررسیهای «اعتماد» از اخبار رسمی منتشر شده نشان میدهد از ابتدای فروردین تا ۱۵ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳ دستکم ۲۳ زن و دختر توسط «همسر، پدر، برادر و خواستگار سابق خود» به قتل رسیدند.
«طاهره طالقانی» فعال زنان در همین راستا به «اعتماد» میگوید: «وقتی میتوانیم یک جامعه سالم داشته باشیم که یک خانواده سالم داشته باشیم و وقتی یک خانواده سالم داریم که جامعه سالمی داشته باشیم. جامعهای که دچار بحرانها، مشکلات و مسائل مختلف است ناخودآگاه به سمت تنش و خشونت میرود و این تنش و خشونت به داخل خانوادهها کشیده میشود. این خشونتها گاهی به صورت واضح در میان بچه های ۱۰ تا ۱۵ سال مشاهده میشود. بنابراین اولین علت قتلهای خانوادگی بحرانهای اجتماعی است. علت دوم قتلهای خانوادگی وضعیت اقتصادی، اجتماعی، امنیتی زن ها و نقض قوانین حقوقی است که دچار بحران و مشکلاتی است. این مشکلات همه دست به دست هم می دهند تا خشونت در خانه و جامعه افزایش یابد. خشونت باعث میشود تحمل افراد کم شود و با کوچکترین مشکل سریع از خود واکنش نشان دهند. علت سوم ناکارآمدی قوانین و عدم مدیریت برخی مسوولان است؛ قوانین ما برای زنان جامع و حمایتی نیست. برای همین زنان مورد ستم قرار میگیرند. علت آخر قتلهای خانوادگی یا همان ناموسی، کودکهمسری است که در جامعه نیز قابل مشاهده است. اختلافات خانوادگی در اکثر خانوادهها دیده میشود، اما این موضوع به تنهایی نمیتواند منجر به وقوع قتل شود. اگر اختلاف کوچکی در خانواده به وجود میآید بهتر است همان موقع برای رفع آن اقدام شود چون اگر اقدامی جهت رفع آن صورت نگیرد، اختلاف باقی می ماند و مانند یک زخم وسیع و عمیق میشود. بنابراین خانوادهها باید آگاه باشند که اگر اختلافی میان آنها وجود دارد به کارشناسان، مشاوران و صاحبنظران مراجعه کنند. البته جامعه نیز باید این امکانات را دراختیار خانوادهها قرار دهد.»