در این گزارش سن ازدواج به لحاظ رفتاری، تغییرات نرخ ازدواج، نرخ تجرد، سن ازدواج، الگوهای همسرگزینی از قبیل تغییرات الگوی بازازدواج و پراکنش جغرافیایی ازدواج به لحاظ نگرشی و نیز تغییرات نگرش به ضرورت ازدواج، سن ازدواج، ملاکهای انتخاب همسر مناسب و نگرش نسبت به جایگاه خانواده در امر ازدواج جوانان مورد بررسی قرار گرفته است.
اما «شهلا کاظمیپور»، جامعهشناس و جمعیتشناس در این خصوص نظر متفاوتی دارد. او در مورد کاهش نرخ ازدواج به «اعتماد» میگوید: «اصلا این تحلیل اشتباه است، با عدد خام نمیتوانیم اظهارنظر کنیم. رقم خام کم شده، اما چرا کم شده. اصل قضیه این است که جمعیت در معرض ازدواج کاهش یافته. در سال ۹۰، ما ۸ میلیون دختر درمعرض ازدواج داشتیم، در سال ۴۰۰ شده ۵ میلیون. کسانی که در دهه ۹۰ تا ۴۰۰ میخواهند ازدواج کنند، در دهه ۷۰ به دنیا آمدهاند. متولدین دهه ۷۰ نسبت به دهه ۶۰ کم شده. علت کاهش ازدواج، بحث ساختاری است. ساختار جمعیت تغییر کرده، جمعیت در معرض ازدواج کم شده، به تبع ازدواج هم کم شده است. در زمانی که ۸ میلیون دختر داشتیم، نزدیک به ۸۹۰ هزار ازدواج داشتیم، در مقابل در سال ۴۰۰ هم ۵ میلیون دختر داشتیم که ۵۴۰ هزار نفرشان ازدواج کردند. اگر اعداد را مشاهده کنید، میبینید فرقی نکرده. تقریبا هر سال ۱۰ درصد از مجردها ازدواج میکنند.»