خیلی سعادت و خوشبختی میخواهد به جایی برسی که یک مملکت به پایت بایستند، که وقتی جسارت و اهانتی متوجهات میشود، زن و مرد و کوچک و بزرگ و آبی و قرمز و خلاصه ساکنان هر گوشه این سرزمین برای دفاع از تو به صف شوند.
روزنامه گل
خیلی سعادت و خوشبختی میخواهد به جایی برسی که یک مملکت به پایت بایستند، که وقتی جسارت و اهانتی متوجهات میشود، زن و مرد و کوچک و بزرگ و آبی و قرمز و خلاصه ساکنان هر گوشه این سرزمین برای دفاع از تو به صف شوند. این دقیقا همان نقطهای است که کریم باقری در آن ایستاده. در حاشیه بازی حذفی تراکتور و پرسپولیس، تصاویر ناراحتکنندهای منتشر شد که نشان میداد شماری از هواداران تیم تبریزی علیه کریم باقری فحاشی کردهاند. دامنه این رفتار ناشایست چنان گسترده بود که خداداد عزیزی، سرپرست تراکتور پس از پایان بازی از باقری عذرخواهی کرد. با این حال افکار عمومی موضوع را رها نکرد و طی ۷۲ ساعت گذشته، شاهد حمایت دستهجمعی بسیاری از اهالی فوتبال ایران و هواداران گوناگون از باقری بودیم. اینکه ریشه این محبوبیت کجاست و چگونه فردی میتواند تا این اندازه در قلب مردم کشورش ریشه بدواند، حتما عوامل مختلفی دارد که میکوشیم برخی از آنها را در این مطلب مرور کنیم. این، داستان مردی است که احترام گذاشت و تقریبا از همه مردم کشورش احترام دید. حساب آن معدود هم جداست.
فرزند رشید آذربایجان
اگر بخواهیم از رابطه کریم باقری با خود تراکتوریها شروع کنیم، باید بگوییم او فرزند رشید آذربایجان است؛ متولد تبریز که در عنفوان جوانی هم دو فصل برای تراکتور توپ زده. دم
کریم همچنین در خیلی از بزنگاهها کنار مردم کشورش بوده و آنها را فراموش نکرده. از آن جمله میتوان به حرکت انسانی او در سال 91 اشاره کرد؛ آنجا که پس از زلزله ورزقان، جلو افتاد و در بازار تبریز حجره به حجره برای زلزلهزدهها کمک جمع کرد. باقری در آن زمان گفته بود چیزی حدود 200میلیون تومان کمک جمع کرده که صرف بازسازی چند واحد مسکونی شد. سال گذشته هم پیراهن شماره 6 تیم ملی با امضای باقری در تبریز به مبلغ یک میلیارد تومان به فروش رسید و این پول صرف کمک به بیماران سرطانی شد. بله؛ محبوبیت ناگهانی و بیدلیل به دست نمیآید و داستان کریم هم همین است، مردی که مچبند سه رنگ پرچم ایران را هرگز از دستش جدا نمیکند.