فاصله امریکا تا پاکستان نسبت به ایران تا پاکستان عاملی است که امریکا و ترامپ نتوانند یکی دیگر از هزاران دروغ خود را ببافند و مدعی شوند «اول ایران آمد و تمنا کرد تا ما هم به مذاکرات بپیوندیم!»
جوان آنلاین: فاصله امریکا تا پاکستان نسبت به ایران تا پاکستان عاملی است که امریکا و ترامپ نتوانند یکی دیگر از هزاران دروغ خود را ببافند و مدعی شوند «اول ایران آمد و تمنا کرد تا ما هم به مذاکرات بپیوندیم!»
تا ساعات پایانی دوشنبهشب امریکا اعلام کرد که ونس و هیئت همراه در راه اسلامآباد هستند تا سهشنبه مذاکرات شروع شود. ولی طرف ایرانی خبر داد هنوز تصمیمی برای حضور در مذاکرات نگرفته است و این، به مسئله محاصره دریایی که ایران آن را نقض آتشبس میداند، مربوط بود. با اینحال، برخی اخبار از طرف رسانههای پاکستانی و چند رسانه دیگر نشان میداد که ترامپ قول داده رفع محاصره کند و حتی خبری مبنی بر رفع محاصره برای انجام مذاکره منتشر شد که به معنای یکی دیگر از عقبنشینیهای ترامپ بود.
امریکا بیش از آنکه در مجازی رجز جنگ میخواند، نیازمند پایان جنگ و توافق است. در عمل البته همان الگوی همیشگی را پی میگیرد، یعنی بخشی از موضوع را که «نداشتن سلاح هستهای» است، غیرقابلمذاکره اعلام میکند؛ یعنی چیزی که ایران اساساً ادعایی درباره آن ندارد، و صحنه جنگ را هم با حضور گسترده نظامیان و ادوات آرایش میدهد تا میز چانهزنی را به نفع خود مصادره کند.
ایران با بیاعتنایی اولیه در رفتن به اسلامآباد و درواقع نپذیرفتن فوری سفر یا مذاکره در قالب امریکایی، و حفظ فشار حداکثری غیرمستقیم خود، عملاً نشان داد پس از سالها تهدید امریکاییها به «همهچیز روی میز است»، حالا قدرت ایران است که هر چیزی را میتواند روی میز بگذارد یا از روی میز بردارد!