گروه فرهنگی – رضا کردلو در یادداشتی نوشت: سطحی بودن مدیریت سینما در کشور با پول پخش کردن میان سینماگرانی که تمام شده اند و تقسیم بودجه میان فیلمسازان پایانیافته، جدیترین ضربهاش را به امثال مصطفی کیایی میزند. کیایی میتوانست و باید از امکانات فیلمسازی به نحوی بهره میبرد که به جایگاه امروزش تنزل نکند. اما مگر برای مدیریت سینمایی مهم است چه بلایی سر فیلمسازان نسل نو سینمای ایران میآید. مصطفی کیایی چند فیلم مسؤولانه ساخت اما کسی از میان مدیران، استعداد فنی و نگاه قتد. حتی اگر به محتوای دستهچندمی، صددرصد گیشهای و کهنه کیایی که فقط چند شوخی جنسی پررنگتر از فیلمفارسیهای همردیف خود دارد، کاری نداشته باشیم و نخواهیم مضمون «من و تو»ییاش را در بوته نقد بگذاریم، جای بسی تاسف است که «مصطفی کیایی» حتی نتوانسته یک فیلم مبتذل خوب بسازد. یعنی اگر شوخیهای جنسی بهتری حتی با همین غلظت، در فیلمنامه جاگذاری میشد و طنز موقعیت به شوخی میانجامید، تماشای فیلم این اندازه ناراحتکننده نبود. تقریبا هیچ بازی خوبی در فیلم وجود ندارد. از پرویز پرستویی و مهران احمدی تا محسن کیایی و الناز شاکردوست، تصنعیترین و دمدستیترین بازیهای همه عمر سینمایی خود را در «مطرب» تجربه کردهاند. قابهای اشتباه مکرر تکرار شده است. قصه در موقعیتهای متعدد به شکلی غیرمنطقی به موقعیت بیربط دیگر پرت میشود.