خجالتی و کم رو بودن زمانی بعنوان یک اختلال شناخته می شود که مانع برقراری ارتباط فرد و توسعه اجتماعی او شود و هم اینکه خود شخص از خجالتی بودنش ناراضی باشد.
برخی از افراد تجربه های جدید و روبه رو شدن با افراد جدید را دوست دارند و از هر فرصتی برای ورود به جمع استفاده می کنند و معمولا اولین کسانی هستند که خود را به دیگران معرفی کرده و از صحبت در جمع لذت می برند.
برعکس این افراد، کسانی هم وجود دارند که ساکت و خجالتی اند و از روبه روشدن با دیگران، در جمع های شلوغ، گفت و گو با اشخاص ناآشنا و صحبت در جمع و سخنرانی پرهیز دارند و مردم به اشتباه، آنها را مغرور و رفتارشان را غیردوستانه ارزیابی می کنند.