شنبه ۱۳ تیر ۱۴۰۵ – ۱۰:۱۱
یک روانشناس گفت رابطه صمیمی کودک با پدربزرگ و مادربزرگ به رشد عاطفی او کمک میکند، اما تصمیمهای اصلی تربیتی باید همچنان بر عهده والدین باقی بماند.
به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایسنا، بعضا والدین شاغل ناگزیرند برای نگهداری از فرزندان از خانواده خود کمک بگیرند اما به گفته یک روانشناس، برای جلوگیری از چند تربیتی شدن و یا تضاد تربیتی کودک لازم است مرز نقشها و مسئولیتها بهروشنی مشخص شود؛ هرچند استفاده از تجربه پدربزرگ و مادربزرگ، در کنار حفظ مسئولیت نهایی والدین، در تصمیمهای تربیتی، بهترین راه برای ایجاد محیطی امن، آرام و هماهنگ برای رشد کودک خواهد بود.
پگاه دوستی با بیان اینکه میتوانیم از تضاد تربیتی فرزند و به اصطلاح عامیانه چند تربیتی شدن کودکان بدلیل رفتارهای والدین از یک سو و پدربزرگ و مادربزرگها و یا خانواده والدین از سوی دیگر جلوگیری کنیم، گفت: نقش پدربزرگ و مادربزرگ در زندگی کودک میتواند بسیار ارزشمند و حمایتکننده باشد، اما برای اینکه این حضور به رشد سالم کودک کمک کند، لازم است مرز نقشها و مسئولیتها بهروشنی مشخص باشد.
به گفته وی، نخستین گام این است که خود والدین درباره اصول و شیوههای فرزندپروری به تفاهم برسند؛ زیرا اگر میان پدر و مادر اختلافنظر وجود داشته باشد، هماهنگی با پدربزرگ و مادربزرگ نیز دشوارتر خواهد شد. پس از آن، بهتر است درباره موضوعات مهمی مانند ساعت خواب، تغذیه، استفاده از تلفن همراه، قوانین خانه و شیوههای تشویق و تنبیه و… با اعضای خانواده گفتوگو شود تا همه در چارچوبی مشترک حرکت کنند. البته انتظار اینکه همه افراد دقیقاً یکسان رفتار کنند، واقعبینانه نیست و تفاوتهای جزئی، مانند زمان بیشتر برای بازی یا یک خوراکی اضافه، معمولا تا زمانی که اصول اساسی خانواده حفظ شود، آسیبزا نخواهد بود.