27 شهريور 1396
غیرانقلابیها، چون خودشان استحاله شدهاند، میخواهند انقلاب را نیز استحاله کنند؛ قصد دارند انقلاب را به گونهای «تفسیر» و «توجیه» کنند که با وضع جدیدشان مطابق باشد تا شکافشان با انقلاب، آشکار نشود.
انقلابیهای شرمنده و پشیمان معتقدند عقل انقلابی، «بیعقلی» ست و با چنین عقلی نمیتوان جامعه را تدبیر کرد؛ قواعد «انقلاب کردن» و «حکومت کردن» با یکدیگر تفاوت دارند؛ هنگامی که انقلاب به نظام تبدیل میشود، باید انقلاب را «تمامشده» در نظر گرفت و امثالهم.
هر چند انقلاب در برابر تجدد شکل گرفت، اما اینان میخواهند انقلاب را در مرداب «تجدد جهانیشده» غرق کنند و برای این منظور، باید انقلاب، «انقلابی» نباشد، و در واقع، باید خود «انقلاب» نباشد و از میدان به در شود. باید از خود تهی شویم تا به تدریج، در تجدد جهانیشده، «هضم» و «حلّ» شویم. اینان از «همسویی با روند اجتنابناپذیر جهانی شدن» سخن میگویند، در حالیکه غرضشان، «عقبنشینی» است.
مهدی جمشیدی