تغییر سلیقه مردم، افزایش آگاهی، میل به سفر و کسب تجربیات جدید از بی‌شمار دلایل افزایش علاقه و مراجعه مردم به موزه‌ها هستند. 
 
   هر گردشگر به دنبال  عکس یادگاری با بنای بادگیر مانند موزه هنرهای معاصر است. اغلب مسافران در سفرادر بوشهر از این علم و افراد ذی‌صلاح برای نگهداری، محافظت و مدیریت موزه‌ها استفاده نمی‌شود.
 
   از طرفی بودجه محدود و نامتناسب این وزارت‌خانه با تعداد پرشمار موزه، سایت تاریخی، کاخ موزه و باغ موزه  لزوم همکاری با نهادهای مرتبط را می‌طلبد.‌ در غیاب نظام جامع نظارت و ارزیابی، هر نهاد مطابق سلیقه و منافع خود عمل می‌کند. 
 
  چنین تعدد و تشتتی، مانعی جدی برای انسجام سیاست‌های موزه‌ای در کشور است.   اکنون که موزه رفتن به یک فعالیت عمومی بدل شده‌است، زمان آن رسیده که برای ساختار موزه‌داری کشور، بازنگری اساسی صورت گیرد. 
 
  بازنگری‌یی که مشارکت نهادهای مختلف را سامان دهد و در جهت ایجاد استانداردهای واحد در چیدمان، حفاظت، آموزش نیرو و روایت آثار حرکت کند.
 
  در غیر این صورت همچنان شاهد موزه‌هایی بدون روایت و مهجور خواهیم بود.

 زهرا کُرد- فضای مجازی،