
پایان جنگ رمضان به فرصتی تاریخی برای بازطراحی مسیر توسعه ایران بدل شده است؛ مسیری متکی بر سیاست صنعتی هوشمند، انسان اقتصادی جدید و جامعه مشارکتجو.
یادادشت مهمان – ریحانه نادری نژاد، دکترای جامعه شناسی توسعه؛ پایان جنگ رمضان، نه صرفاً پایان یک نبرد، بلکه آغاز فرصت تاریخی تازهای برای ایران است؛ فرصتی که در آن امنیت بهدستآمده باید به زیرساخت اصلی پیشرفت اقتصادی، عدالت اجتماعی و بازسازی امید عمومی تبدیل شود. سالها تلاش و فداکاری برای دفاع از سرزمین، اکنون زمینهای فراهم کرده است تا جامعه ایرانی مسیری متفاوت از گذشته برگزیند؛ مسیری که در آن توسعه نه تقلید از الگوهای بیرونی، بلکه بازآفرینی آینده بر اساس فرهنگ، منابع و نیازهای بومی است.
از این منظر، پروژه ملی پساجنگ نباید صرفاً یک برنامه مهندسی یا ساختوساز باشد، بلکه باید بعثت اقتصادی ایران باشد؛ یعنی گذار از الگوی بقا به الگوی زندگی مولد، از توسعه تقلیدی به توسعه بومی، و از رشد کمعمق به پیشرفت پایدار. اگر این سه رکن—سیاست هوشمند، انسان اقتصادی جدید و جامعه مشارکتجو—بهصورت همزمان تقویت شوند، ایران میتواند از این لحظه تاریخی عبور کرده و آیندهای مبتنی بر عدالت، پایداری و فناوری بنا کند.
