گرهای از نقش قالی فرهنگ ایرانزمین
سینماسینما، ایلیا محمدینیا
روزگاری سخت و نفسگیر فرا رسیده است؛ روزگاری که در آن فرهنگِ تمدنی و هنرِ ایران، باا «گرهای کوچک» مینامد. این کوچکخواندن، تعارف نیست؛ نشانِ فهمِ عظمت قالی است. کسی که اندازهی واقعی نقش ایران را میداند، خود را بزرگ نمیبیند. او میدانست فرهنگ ایرانزمین با یک نفر آغاز نشده و با یک نفر پایان نمیگیرد. هزاران سال بافته شده است؛ با رنج، با شکست، با شکوه.
به قول سهراب سپهری
ولی نشد
که روبروی وضوح کبوتران بنشیند
و رفت تا لب هیچ
و پشت حوصله نورها دراز کشید
و هیچ فکر نکرد
که ما میان پریشانی تلفظ درها
برای خوردن یک سیب
چقدر تنها ماندیم.