وقتی جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران در پایان ماه اسفندماه 1404 آغاز شد، تنها خاورمیانه نبود که پیامدهای آن را احساس کرد.
با مختل شدن حملونقل تجاری و جریان انتقال کالا در جهان بر اثر این درگیری، قیمت نفت به شدت بالا رفت و باعث افزایش تورم و تلاطم در بازارهای جهانی شد.
همانطور که معمولا در دورههای بیثباتی رخ میدهد، برخی از سرمایهگذاران از بازارهای نوظهور که پرریسکتر تلقی میشوند، فاصله گرفتند و سرمایه خود را به دلار آمریکا منتقل کردند که به طور سنتی پناهگاه امن سرمایهگذاری محسوب میشود.
این روند بر بسیاری از ارزها اثر گذاشته است. ارزش برخی از آنها سقوط کرده، در حالی که بعضی دیگر نوسان شدید داشتهاند و حتی تعدادی از ارزها تقویت شدهاند.
آندره پرفیتو، اقتصاددان برزیلی و م
آنها گفتهاند که نقش دلار همچنان محوری باقی مانده است، زیرا بخش زیادی از بدهی کشورهای نوظهور به دلار است و کالاهای اصلی نیز با دلار قیمتگذاری میشوند. بنابراین تضعیف دلار معمولا چشمانداز این اقتصادها را بهبود میبخشد.
با این حال، صندوق بینالمللی پول در ماه آوریل هشدار داد که اختلالات ناشی از جنگ ایران، اقتصاد جهانی را به سمت سناریوی «نامطلوب» سوق میدهد که با رشد ضعیف و تورم بالا همراه است.
بر اساس این سناریو، اگر قیمت نفت بالا باقی بماند، تورم بیثباتتر شود و شرایط مالی سختتر شود، رشد اقتصاد جهانی ممکن است به ۲/۵ درصد کاهش یابد و تورم به ۵/۴ درصد برسد، در حالی که پیشبینی فعلی این نهاد، رشد ۳/۱ درصدی و تورم ۴/۴ درصدی است.
صندوق بینالمللی پول همچنین سناریوی بدبینانهتری را مطرح کرده که در آن رشد اقتصاد جهانی به دو درصد کاهش مییابد و تورم از شش درصد فراتر میرود. این نهاد قرار است بار دیگر در ماه ژوئیه پیشبینیهای خود را بهروزرسانی کند.