عباس زیدی زاده
شت که نقش جسمانی آن کم بود یا اصلا نقشی نداشت.
خوشبختانه آرزوی من برای یادگیری و درک جهان با توجه به توانمندی های فکری ام برآورده شد. اگر از خودآگاهی بودا مطلع شوید، چیزی کمتر از آن شما را راضی نخواهد کرد. شما خود را در یک سفر روحانی می یابید – یک احضار – برای مطالعه تمام رساله های معنوی بزرگ و جذب حکمت آن ها.
در سنین بسیار جوانی، حالات روشن نگرانهٔ خودآگاهی و درک عمیقی از ماهیت الوهیت را به عنوان حضور عشق بی نهایت فراتر از هر زمانی، فراتر از هر محدودیتی تجربه نمودم. در نوجوانی، من خود را با حروف بزرگ به شیوه ای کاملا غیرکلامی و بی انتهایی تجربه کردم که در آن شخص متوجه می شود که خود، در او ابدی است. آغازی ندارد، پایانی ندارد و آنچه من هستم، همیشه بوده و خواهد بود.
کاری که ما در زندگی انجام می دهیم این است که سعی کنیم از خود با حروف کوچک – خودخواهی، خودمحوری، حرص، نفرت، خشم، تمام احساسات منفی مرتبط با آن – فراتر برویم و اجازه و تسهیل رشد خود با حروف بزرگ را فراهم سازیم، زیرا این بی نهایت خوشحال کننده است.»