کتاب درباره پیری

آرش نراقی
‌ی دوم، نوشته‌ی مارتا نوسباوم، با عنوان «درباره پا به سن نهادن، درباره دوستی: بحثی با سیسرو» بحثی انتقادی درباره‌ی متن پیشین از سیسرو است و بر اهمیت روابط انسانی و دوستی در کیفیت زندگی سالمندان تأکید می‌کند. سومین مقاله، «نظر ارسطو درباره خوشبختی و پیری» اثر هالوار فاسهایم، به پیوند میان نظریه سعادت ارسطویی و تجربه‌ی پیری می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه فضیلت و فعالیت عقلانی می‌تواند این دوره را غنی‌تر کند. چهارمین مقاله، «پیری از منظر وجودی» نوشته‌ی کریستانا آرپ، با رویکردی اگزیستانسیالیستی به تجربه‌ی پیری می‌نگرد و آن را فرصتی برای بازاندیشی در معنای زندگی و مواجهه‌ی آگاهانه با مرگ می‌داند. پنجمین مقاله، «پیری، بالارفتن سن، و زندگی خوب» اثر دایان جکسی، به بررسی معیارهای یک زندگی خوب در سالخوردگی می‌پردازد و بر نقش انتخاب‌های فردی و سبک زندگی در کیفیت این دوره تأکید می‌کند. ششمین و آخرین مقاله، «فیزیولوژی و روان‌شناسی پیری: پیری کامیاب یا اصیل؟» نوشته‌ی جولیان سی. هیوز، به جنبه‌های علمی و روان‌شناختی پیری می‌پردازد و مفهوم «پیری اصیل» را مطرح می‌کند که در آن فرد با پذیرش تغییرات جسمی و روانی، همچنان به رشد و شکوفایی ادامه می‌دهد.