آتنا درخشانی
خوب
ای که پرسی تا به کی در بند دربندیم ما تا که آزادی بود در بند، در بندیم ما
مجموعهی «تکهها» انتخابی از دل ادبیات و قطعات کهنسال فارسی است که مخاطب را دربارهی مهمترین مسائل انسانی به تأمل وامیدارند. «وطن» برای انسان ایرانی نو، یک مفهوم مدام است. انسانی که جغرافیای زیستش در طول قرنها تغییرات عمدهای داشته و در این دگردیسی همیشگی بوده که «ایران» بهعنوان بستری درک شده که باید به آن اندیشید. ترکیب پرکاربردی مانند «وطن پرستی» دستاورد مهمی است که حتی در سالهای بعد و با وجود تلاشهای جریانهای چپگرای مفتون روسیه یا مخالفان ایراندوستی نیز پابرجا ماند و انسان ایرانی فکر کرد وطن چیست؟ آیا نسبتی با تن او دارد و خاک وطن چیست که چنین آن را توتیای چشم میشمارند؟ آیا اصلا میتوان تن را فدای وطن کرد چون ایران باید بماند؟ در این اثر، منتخب ابیاتی از ایرج میرزا، ملکالشعرای بهار، عارف قزوینی، فرخی یزدی، میرزاده عشقی و نسیم شمال ارائه شده است.