محمدحسین خسروی
وجود دارد که میبایست پیکربندی شود. معنای ضمنی این حرف برای عکاسی این است که باور به قاعدهی “نیروی مستند” – قاعدهی محالبودن تردید در اینکه سوژه در مقابل لنز وجود داشته است- دیگر پذیرفتنی نیست. ما بهلحاظ تکنولوژیکی به جایی رسیدهایم که امکان دستکاری تصویر همواره در دسترس است، گرچه تا چندی پیش، اگر نه امری ناممکن، دستکم دشوار بود.
کدام لحظات کلیدی در تبارشناسی تصویر غربی میتوانند پایگاه کنونی تصویر را روشن کنند؟ و ما، تا جایی که مسئلهی تصویر در میان است، در چه وضعیتی هستیم؟ اینها پرسشهای راهنمای تأملات این کتاب هستند. ما در بخش اول این کتاب، از پژوهش در تصویر یونانی تا تصویر بیزانسی پیش میرویم، و از تصویر رنسانسی و تصویر در عصر روشنگری به تصویری میرسیم که در انقلاب صنعتی ظهور میکند.
بخش دوم کتاب، کندوکاوی است در جنبههای مهم تصویر امروزی، از قبیل تصویر دیجیتال و تصویر سینمایی، و نیز آثار فیلسوفان تصویر، از جمله: رولان بارت، والتر بنیامین، ژیل دلوز، ژان-پل سارتر و برنار استیگلر.