داستان این اثر نشست شبانۀ چند رفیق است که بنا به موقعیتی تصمیم میگیرند که در محفلی دور از هیاهو به توصیف و تعریف عشق بپردازند و هر یک نظر خود را در دربارۀ عشق بر زبان آورند. من در این اثر بنا بر اینکه اصل قابل اتکای وجود انسان را اصل آفرینشگری یا خلق و خلاقیت میدانستم، طرح این گفتوگوی شبانه را میان هفت هنرمند در نظر گرفتم.
هفت هنرمندی که گویی هر یک از آنها به این امر قائلاند که بی واسطۀ عشق، هیچ اثر هنری اصیلی خلق نخواهد شد. اگرچه هر کدام از آنها سعی میکنند از طریق هنری که به آن مشغول هستند تعریف دقیقتر و جامعتری ارائه دهند و ارتباط هنر خود را با «آن واحد» یا عشق، بیواسطه تلقی کنند.
سید هادی فرجامی ، نویسنده ایرانی متولد 1360 است.
