کائوچو را بهتر بشناسیم!
کائوچو چیست؟
کائوچو ( به انگلیسی: caoutchouc) یا لاستیک طبیعی (به انگلیسی: Natural rubber) که لاستیک هند (به انگلیسی: India rubber) نیز نامیده میشود در ابتدای تولید از پلیمرهایی از ترکیب آلی ایزوپرن با ناخالصیهای جزئی از سایر ترکیبات آلی به همراه آب تشکل شده است. مالزی و اندونزی دو کشور پیشرو در تولید لاستیک هستند. اشکال مختلف پلی ایزوپرن یا لاستیک مصنوعی که به عنوان لاستیک طبیعی استفاده میشوند به عنوان الاستومرها طبقهبندی میشوند.
تاریخچه کائوچو یا لاستیک طبیعی
کریستف کلمب دریافت که بومیان آمریکا با توپ های لاستیکی بازی میکنند. اشیای لاستیکی نیز از چاه مقدس مایا در یوکاتان بدست آمده بود. لاستیک، تا جایی که میدانیم محصول سرزمین آمریکا است ولی تنها از طریق انتقال آن به خاور دور و کشت در آنجا به این حد توسعه یافته است.
نام Rubber به معنی پاک کن را پریستلی کاشف اکسیژن عنوان کرد. وی اولینود (ولکانیزاسیون) و ملکولهای گوگرد با ملکولهای زنجیری کائوچوک اتصال برقرار کرده و لاستیک شکل کشسانی بخود میگیرد. لازم بذکر است کهفرایند ولکانیزاسیون برگشتناپذیر است و تاکنون امکان بازیافت گوگرد و کائوچوک از لاستیکهای مستعمل فراهم نشده است.
مقداری از لاستیک طبیعی بصورت شیرآبه به بازار عرضه میشود. پیش از آنکه لاستیک را بتوان با انواع افزودنیهای لازم آمیزه کاری مثل دوده (به عنوان پرکن) گوگرد یا ترکیبات گوگردی، تسریع کننده و ولکانش، ضد اکسنده محافظ و روغن بر روی همان غلتکها یا مخلوطکن ممکن است به ارتفاع یک ساختمان دو طبقه باشد و در عین حال تنها مقدار کمی لاستیک را در یک زمان میتوانند عمل آورند.
یک نمونه مخلوطکن ممکن است به ارتفاع یک ساختمان دو طبقه باشد و در عین حال تنها بستههای ۲۵۰ کیلوگرمی را جوابگو باشد. پس از اختلاط، لاستیک با روزن رانی یا قالب گیری به شکل محصول دلخواه در میآید و بعد پخت میشود؛ و ولکانشی به یک پلیمر سخت شبکهای میانجامد که با گرمادهی مجدد نرم و با ذوب نمیشود.