از کوشک ایرانی تا گلخانههای شیشهای و مجلل امروزی اروپا مسیری طولانی پیموده شده است. این بناهای دلنشین که روزگاری پناهگاهی در برابر غم روزگار بودند، چگونه به نمادی از شکوه و زیبایی بدل شد.
خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، زینب آزاد: بهار، با آمدنش، نه تنها طبیعت را به زندگی بازمیگرداند، بلکه نویدبخش رهایی از روزهای سرد و غمانگیز زمستان است. این فصل زیبا، همواره الهامبخش شاعران و اندیشمندان بوده و ایرانیان از دیرباز، بهار را فرصتی برای نزدیکی بیشتر به آغوش طبیعت میدیدند. اما روزگار، با فراز و نشیبهایش، گاه خوشیها را کوتاه و گاهی دلها را در هجران فرو میبرد. با این حال، در میان این چرخشهای ایام، آنچه ماندگار میشود، نه فقط خبهعنوان گلخانه یا همان اتاقهای شیشهای ساخته شده در باغها یا در کنارههای بسیاری از خانههای اروپایی میشناسیم، تغییر شکل داد. اولین گلخانهها را همفری زیتون برای پاویون سلطنتی در برایتون ساخت. ساخت آنها بسیار پرهزینه بود؛ در حالی که راهروها همچنین به نارنجستان، گلخانه آشیانه پرندگان و بخشی محصور شده جهت پرورش قرقاول و نیز گرمخانه متصل میشدند.
منطقه محصور برای پرورش قرقاول ریشه در جهان اسلام داشت و از کوشکهای بالای بام کاخهای قلعه اللهآباد در هندوستان اقتباس شده بود.
زینب آزاد