آموزش واقعی، فراتر از کلاس درس، در تجربیات جمعی و روزمره با پرسشگری و همبستگی شکل میگیرد. این یادداشت بر نقش هنر و تجربههای زیسته در پرورش هویتی فعال و مسئولانه تأکید دارد.
یادداشت مهمان، فاطمه بنویدی، عضو هیئت علمی فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران: آموزش معمولاً با مدرسه، کتاب درسی و انتقال دانستهها تداعی میشود؛ اما تجربههای جمعی سالهای اخیر نشان دادهاند که یادگیری فقط در کلاس و زیر سقف مدرسه اتفاق نمیافتد بلکه گاهی ناشی از حضور در موقعیتهایی است که در آن، کودکان و بزرگسالان همزمان تجربه حضور، همبستگی، پرسشگری و مسئولیتپذیری را از سر میگذرانند؛ بیآنکه لزوماً در قالب یک «برنامکنیم». در این چارچوب لازم است که نقش معلم از مجری محتوای ازپیشتعیینشده به تسهیلگر فرایند ظهور سوژه انسانی، گفتوگوی جمعی و مسئولیتپذیری اجتماعی تغییر یابد.
همچنین تقویت فعالیتهای هنری، فرهنگی و جمعی ــ که بر تجربه، همکاری و خلق مشترک استوارند ـ میتواند بستر مناسبی برای شکلگیری هویت فردی و اجتماعی دانشآموزان فراهم کند. بر این اساس، پیشنهاد میشود مشخصاً ارزشهای دینی، ملی و فرهنگی جدا از قالب آموزش نظری، در زیست روزمره مدرسه، مناسبتها و کنشهای جمعی تجربه و درونی شوند تا آموزش از سطح انباشت اطلاعات فراتر رود و به امکانی برای آغازهای تازه و حضور مسئولانه دانشآموزان در جهان بدل شود.