اگر بخواهیم جوهره فرهنگ پهلوانی ایران را در یک چهره انسانی خلاصه کنیم، امیرالمومنین علی علیهالسلام بیتردید برجستهترین مصداق آن خواهد بود.
خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: هرکس که دعای مشهور «نادِ علیّاً مَظهَرَ العَجائِبِ» را خوانده باشد، با تعابیر خاص این دعا از امیرالمومنین علیبنابیطالب علیهالسلام آشنا شده است. توصیفاتی چون «قاهر العدو»، «والی الولی»، «مظهرالعجائب»، «سیفالله»، «حجهالله»، «ولی الله» و تعبیرهایی که هر یک به جنبهای از شخصیت قدسی، حمایتی و قهرمانانه او اشاره دارند. محتوای دعا بر طلب یاری در هنگام سختیها، رفع گرفتاریها، توسل در شداید و اعتماد به عنایران، صرفاً به توان جسمانی محدود نمیشود، بلکه معنایی اخلاقی، اجتماعی و معنوی دارد؛ معنایی که در پرتو سیره علوی شکل گرفته و در طول قرنها در آیینها، رفتارها و ارزشهای جمعی ایرانیان استمرار یافته است. بدین ترتیب، حضرت علی علیه السلام را باید نهفقط یکی از شخصیتهای بزرگ دینی، بلکه محور اصلی صورتبندی اخلاق پهلوانی و جوانمردی در فرهنگ ایرانی دانست.
طاهره تهرانی