چطور لحظات زندگی خود را خلق کنیم؟
۱۰:۲۸ – ۲۷ بهمن ۱۴۰۲
همه ما دوستان نزدیک و اعضای خانوادهای داشتهایم که از دنیا رفتهاند. بدن و ذهن ما بهخوبی قبل عمل نمیکند. ما احساس میکنیم که به خط مقدم رویارویی اجتنابناپذیر زندگی رانده شدهایم.
آینده کوتاهتر از گذشته است. گذشته دورتر به نظر میرسد و تقویم، حداقل در نگاهی به گذشته، سریعتر میچرخد. چیزهایی که یک سال پیش اتفاق افتاد، انگار فقط شش ماه پیش بود. گاهی با یادآوری خاطرات باورمان نمیشود از یک دورهمی یا سفر جذاب، بیست سال گذشته باشد.
برای کسانی که مسنتر هستند، چالش ویژه این است که هر روز را خوب زندگی کنند، روابط مهمی را ایجاد کنند و در چالشهای زمان حال همراه بمانند.
گفته میشود ما تنها کسانی نیستیم که درباره زمان وسواس داریم. افراد میانسال معمولاً از مشغله کاری شکایت دارند. به نظر میرسد ساعات کمی در روز برای دستیابی به همه چیزهایی که میخواهیم انجام دهیم، وجود دارد. در واقع، آن «خواستهها» معمولاً تابع «نیازها» میشوند.
علاوه بر این، فهرست کارهایی که باید انجام دهیم، بهطور برجسته شامل تعهدات به آینده است. پسانداز بازنشستگی چگونه پیش میرود؟ درباره صندوق سرمایهگذاری چطور؟ چ قدیمی میگوید: «کمتر کسی در بستر مرگ آرزو میکند زمان بیشتری را در دفتر سپری کرده باشد.»
«زمان باکیفیت» چیزی نیست که به سادگی اتفاق بیفتد؛ شاید با مسدودکردن چند ساعت از هفته کاری. باید «ساخته» شود. زمان با تلاش افراد درگیر ساخته شده است. مشخصاً، آن زمان در معانی روانی، بیولوژیکی و اجتماعی آن، در غیر این صورت وجود نخواهد داشت.
به همین دلیل است که بازی و ارتباط، دو موضوع اصلی این پست، عناصر مهم زندگی هستند. افراد با قطع عمدی خود از سایر تعهدات، خود را به شیوههای توجه، خلاقانه و خودجوش به یکدیگر متعهد میکنند. آنها احساس کاملشدن یا «کمالشدن» را تجربه میکنند. روابط ساخته و تقویت میشود. بهترین نتایج، سرگرمی و شادی است.
آن «زمان» با هم بودن نباید از انرژی تهی شود. آنها باید انرژی بدهند آنها نباید منابع شخصی را مصرف کنند، بلکه باید آنها را تقویت کنند. در نهایت، آنها باید خاطرات خوشی را بسازند که بهترین کمکهای گذشته به زندگی جاری ماست.
منبع: تبیان
منبع :باشگاه خبرنگاران جوان