چرا فرهنگ و منش ایرانی در زندگی ایرانیها کمرنگ شده است؟
۲۲:۳۰ – ۰۸ مرداد ۱۴۰۲
ته ریش نرمی روی صورتشان نقشه بسته و صدای بم و دورگهشان فریاد از پایان دوره نوجوانی و آغاز جوش و خروش جوانی میزند. یک سری پسرک نوجوان که معلوم است همین تازگیها به سن بلوغ رسیدند و تازه پشت لبشان سبز شده. بنظر میرسد که تو رنج سنی ۱۵ تا ۲۰ سال باشند.
خوشحالند. ظاهراً با مسخره کردن یکدیگر و زدن تو سروکله هم سرگرم شدند و از ته دل میخندند. تو حرف هایشان از الفاظ جالبی استفاده میکنند. انگاری با استفاده از واژهها و عبارتهایی عجیب و غریب که معلوم نیست از کدام لغت نامه درآوردهاند به یکدیگر ابراز علاقه میکنند و صمیمیت نشان میدهند… البته این موضوع فقط برای این گروه و این سن خاص نیست. ظاهراً در زندگیهای امروز فحش و الفاظ رکیک جای خود را به کلماتی مانند عزیزم دادهاند. امروزه درجامعه زیاد میبینیم افرادی را که برای ابراز علاقه و گرم کردن روابط به یکدیگر فحش میدهند!
چشمانی که دیگر گِرد نمیشود!
ظاهر جالب و درخور توجهی دارند. نه به خاطر زیبایی یا شیک بودن نه… بلکه بخاطر تفاوتی که ظاهر و لباسهایشان با فرهنگ و نوع برخورد با آشفتگی اجتماعی و نجات سبک زندگی ایرانی تأکید کرد: «برخورد قاطع با این فرآیندها نمیتواند فقط به وسیله پلیس و یا قوه قضائیه پیشگیری و برای مقابله دخالت داده شود. بلکه ۲۲ سازمان و نهاد مداخلهگر از صدا و سیما تا رادیو و تلویزیون، سازمانهای آموزشی و تربیتی باید بهطور متحد و متفق وارد میدان شده و برای اصلاح و سازماندهی امور دست به دست هم دهند.
همچنین باید با استفاده از رفتارشناسان، روانشناسان و جامعهشناسان ضمن بررسی و ارزشیابی نهادهای فرهنگی و تربیتی دلسوزانه قدم به میدان گذاشته و اجازه ندهند هر کس به هر شکل دلخواه وارد میدان شود. برای پیشگیری و اصلاح امور یادشده باید از کارشناسان، اساتید و پژوهشگران دلسوز و دانشمند بهرهگیری کرده و بهجای انجام برنامههای روبنایی و ظاهری به کارهای ریشهای و عمقی دست بزنیم.»
منبع : فارس
منبع :باشگاه خبرنگاران جوان