چرا در حوزه و دانشگاه شاهنامه خوانده نمی‌شود؟

ما در ایران نسبت به شاهنامه، این گنجینه ملی و فرهنگی و معنوی بی‌توجه بوده و هستیم. قدر ناشناسیم! نه دانشجویان با شاهنامه آشنا می‌شوند و نه در حوزه‌های علمیه شاهنامه خوانده می‌شود.

۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۱:۵۶
۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۱:۵۶
چرا در حوزه و دانشگاه شاهنامه خوانده نمی‌شود؟

ما در ایران نسبت به شاهنامه، این گنجینه ملی و فرهنگی و معنوی بی‌توجه بوده و هستیم. قدر ناشناسیم! نه دانشجویان با شاهنامه آشنا می‌شوند و نه در حوزه‌های علمیه شاهنامه خوانده می‌شود.

به گزارش خبرگزاری مهر، سید عطاءالله مهاجرانی وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی در روزنامه ایران نوشت: صدرالمتألهین شیرازی، فخر فرهنگ و اندیشه اسلامی-ایرانی در «اسفار اربعه» از حکیم ابوالقالسم فردوسی با عنوان اندیشه برانگیز و شوق‌انگیز «فردوسی قدّوسی» یاد کرده است. صدرالمتألهین در جلد دوم اسفار در بحث «معانی وجود که چه هنگام بر ذات واجب اطلاق می‌شود» نوشته است:

«فردوسی قدوسی در دیباچه کتابش (شاهنامه) نوشته است:

جهان را بلندی و پستی تویی

ندانم چه‌ای هر چه هستی گنجینه ملی و فرهنگی و معنوی بی‌توجه بوده و هستیم. قدر ناشناسیم! نه دانشجویان ما به شکل سازماندهی شده با شاهنامه آشنا می‌شوند و نه در حوزه‌های علمیه شاهنامه خوانده می‌شود. گرچه شاهنامه، به روایت شاهرخ مسکوب، همیشه در بین مردم ایران راه خود را یافته است. چنان که در دفاع حماسی رمضان، ناگاه سرودند:

«تو رستم تهمتنی

بزن که خوب می‌زنی!»

شاهنامه و رستم تهمتن را باید به میان مردم ایران و جهان آورد. قدر فردوسی قدوسی و شاهنامه را که حکمت الهی و شناسنامه اساطیری و تاریخ و سند هویت ملی ماست، بدانیم و بشناسیم. برای بزرگداشت شاهنامه و فردوسی یک روز در سال بسنده نیست!

(۱) صدرالمتألهین شیرازی، الحکمة المتعالیة فی الاسفار العقلیة الاربعة، بیروت، دار احیاء التراث العربی، الجز الثانی من السفر الاول، ص ۳۳۴

کد مطلب 6834595

منبع  : خبرگزاری مهر

اشتراک‌گذاری