ابوظبی سالها تلاش کرده است تصویری از یک «اقتصاد باثبات» را به جهان نشان دهد. اما پیوند ارگانیک با سرویسهای جاسوسی اسرائیل، این تصویر را به شدت تخریب کرده است.
خبرگزاری مهر، گروه بین الملل: هنگامی که در سپتامبر ۲۰۲۰، امارات متحده عربی و رژیم صهیونیستی توافق ابراهیم را امضا کردند، بسیاری آن را یک معامله اقتصادی و دیپلماتیک برای مقابله با نفوذ ایران توصیف کردند. اما تحولات میدانی و گزارشهای امنیتی سه سال بعد، چهره دیگری از این رابطه را آشکار ساخته است. اکنون، امارات نه یک شریک تجاری، بلکه به آزمایشگاهی برای پروژههای امنیتی و اطلاعاتی اسرائیل در قلب خلیج فارس تبدیل شده است. در میان شش کشور شورای همکاری خلیج فارس (عربستان، تلآویو با فلسطین اشغالی و کرانه باختری، نه تنها آینده فلسطین، بلکه امنیت ملی خود را گرو گذاشته است.
هر کشوری در شورای همکاری که تصور کند میتواند با اسرائیل «همکاری محدود» داشته باشد و از آتش درگیری مصون بماند، سخت در اشتباه است. منطقه خلیج فارس به تاریخ خود آگاه است: هیچ پایگاهی که پذیرای سربازان و جاسوسان اسرائیل باشد، تا ابد پایدار نخواهد ماند. امارات هر چه سریعتر این پیوند شرمآور را قطع نکند، نه تنها «جایگاه منطقهای» خود را از دست خواهد داد، بلکه به اولین قربانی «صلحی» تبدیل میشود که آن را صلح نمینامند، بلکه «تسلیم در برابر اشغالگر» است. ابوظبی باید انتخاب کند: یا بخشی از راهحل منطقهای برای فلسطین، یا بخشی از مسئله امنیتی برای خودش.