پیام تقدیر «رغد صدام» از مسعود بارزانی را باید «ترور نمادینِ حافظه جمعی کردستان» خواند.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از کردپرس، حزب دموکرات با تبدیل کردن “انفال” به یک کالا برای تجارت سیاسی، در حال ارتکاب یک خودکشی فرهنگی است. چگونه میتوان ترومای جمعی یک ملت را که در کوهپایههای بارزان و دشتهای کردستان ریشه دارد، با میزبانی از «طاهر حبوش» و «عزت ابراهیم» و مأمن شدن برای وارثات رژیم بعث معامله کرد؟ اسکان بقایای بعث در مناطق «آکری» و «اربیل»، تلاشی سیستماتیک برای «عادیسازی جنایت» و در راستای تجارت با ترومای جمعی و زوال هویت است. وقتی جلاد و قربانی در یک جغرافیا به همزیستی میرسند، «معنایِ کرد بودن» فرو میپاشد. این را نباید تسامح خواند، بلکه «بیحیت کرد، و از سوی دیگر، آغوشِ اربیل را برای بقایایِ همان تفکری گشود که «حلبچه» را به گورستانِ دستهجمعی تبدیل کرد؟ این تناقض، سنخیتی با تاکتیک سیاسی ندارد، بلکه یک «انحطاط استراتژیک» است.
تا کنون حضور بقایای بعث در اربیل با شبهه همراه بود ولی با ظهور رغد صدام در کنار مسعود بارزانی قبح این رابطه زدوده شد و از ارتباط گسترده بین آنان رونمایی شد بعد از این باید منتظر برملا شدن اشتراکات بیشتر بین دو حزب با دشمنی قدیمی و اشتراکات جدید باشیم. سیاستِ بدون اخلاق، ساختمانِ بیپی است که در اولین طوفانِ تاریخی فرو خواهد ریخت. اگر امروز جلوی این «تعاملِ ننگین» گرفته نشود، فردا دیگر نه از «اقلیم» چیزی باقی خواهد ماند و نه از «شرفِ مبارزاتی».