
رمان «آنها که به خانه من آمدند» نوشته شمس لنگرودی، روایتی از تنهایی، تردید و آشفتگی ذهنی انسان معاصر است که در بستری میان واقعیت و خیال شکل میگیرد.
به گزارش خبرنگار مهر، در ادبیات معاصر ایران، برخی آثار بیش از آنکه بر حادثه و کنش بیرونی تکیه داشته باشند، به کاوش در لایههای پنهان ذهن انسان میپردازند؛ آثاری که روایت را به ابزاری برای جستوجوی هویت، ترس، حافظه و نسبت فرد با جامعه تبدیل میکنند. رمان «آنها که به خانهی من آمدند» نوشته شمس لنگرودی را میتوان در شمار چنین آثاری قرار داد؛ رمانی که از دل یک اتفاق ظاهراً ساده آغاز میشود اما به تدریج به سفری در هزارتوی ذهن، خاطره و اضطراب بدل میشود.
شمس لنگرودی بیش از هر چیز بهعنوان شاعر سید.»
خندهام میگیرد.
ــ شبیه همین و برعکسش؟
ــ بله، شبیه همین و برعکسش.
فکر میکنم یا دیوانه است یا برای تهدیدم آمده. میگویم بسیار خب، فکر خواهم کرد.
کتاب «آنها که به خانهی من آمدند» نوشته شمس لنگرودی در ۱۲۰صفحه از سوی نشر افق منتشر شده است.

