
هولوکاست را نمیتوان در خلأ خواند بلکه این نقطه برخورد دو ایدئولوژی فاشیسم نازی و ناسیونالیسم یهودی بود که هر دو ادعای برتری نژادی داشتند.
یادداشت مهمان_محسن محمودی، پژوهشگر و مدرس دانشگاه: در نیمه نخست قرن بیستم، جغرافیای سیاسی اروپا از نبردهای سنتی بر سر مرزها فاصله گرفت و به صحنه تجلی بیولوژی سیاسی بدل شد. در این دوران، نژاد دیگر نه یک مقوله صرفاً زیستشناختی، بلکه به عنوان یک «ارزش استعلایی» و مبنای مشروعیت سیاسی بازتعریف شد. هلوکاست را نمیتوان صرفاً در خلا و بهعنوان یک کنش یکجانبه نگریست؛ بلکه این ماجرا محصول برخورد دو جهانبینی تمامیتخواه بود که هر دو در لایههای عمیق خود، قائل به استثناگرایی نژادی و برتری ذاتی بودند. در واقع، e=”text-align:justify”>
[1] «تئولوژیک-مدرن» به رویکردها یا مفاهیمی اشاره دارد که تلاش میکنند مباحث الهیاتی (خداشناسی/کلام) را با اقتضائات، عقلانیت، و علوم انسانی دوران مدرن تطبیق دهند یا پیوند بزنند. این مفهوم اغلب در برگیرنده چالشها، بازخوانیها و بازسازیهای مفاهیم سنتی دینی در مواجهه با مدرنیته است.

