تحقیق درمورد عید نوروز در ایران و اسلام
نوروز در ایران باستان به پیشینه، مراسم و رویدادهای مربوط به نوروز در ایران باستان میپردازد. قدمت نوروز و وجود این جشن به زمانهای پیش از شکل گیری ایران و قبل از دوره مادها و هخامنشیان برمیگردد، ولی نام آن در اوستا نیست. از سه هزار سال پیش از میلاد، در آسیای میانه و آسیای غربی دو عید، رواج داشتهاست، عید آفرینش در اوایل پاییز و عید رستاخیزی که در آغاز بهار، برگزار میشدهاست. بعدها دو عید پاییزی و بهاری به یک عید تبدیل گردیده و سر بهار جشن گرفته میشدهاست.
مفهوم عید نوروز
عید در لغت، شادی و سروری را گویند که سالیانه تکرار می شود. گفته اند: به روزی که مردم در کنار هم جمع شوند، عید گویند. راغب اصفهانی، عید را از ماده «عود» به معنی بازگشت به وضعیت مطلوب گذشته گرفته است.
تحوّلِ حال
مردم درآغاز سال نو دعا می خوانند و از خداوند می خواهند که حالشان را به بهترین حال برگرداند و زندگی آنان را آن چنان که خود می خواهد متحول سازد. تحول به این است که قلب ها از آنچه غیر خدایی است دور گردد، بصیرت ها روشن شود، وجدان ها به خود آیند و انسان ها به سوی تکامل، گام های بلندتر بردارند و به خدا بپیوندند. تحوّلِ حال به این معنی است که در خو: آری. فرمود: «هدیه آنها را باید بپذیرد و او نیز در مقابل برای آنها هدیه ای بفرستد».
عید نوروز، جلوه هویت فرهنگی و تاریخی ایرانیان
در فرهنگ و سنن هر ملتی، روزهایی وجود دارد که با تاریخ و فرهنگ آن جامعه ارتباط دارد و جلوه ای از باورها و هویت فرهنگی و تاریخی آن جامعه را به نمایش می گذارد. جشن ها و سنت های مربوط به سال نو، از شایع ترین آیین های جهانی است که فرهنگ و تمدن کم تر ملت و قومی از آن تهی است و هر جامعه ای بر اساس تلقی تاریخی، فرهنگ و مذهبی خود، آغاز سال جدید را در قالب برپایی مراسم و جشن های ملی و مذهبی، پاس می دارد. عید نوروز و جشن های مربوط به سال نو ایرانیان، به دلیل برخورداری از درونمایه های فرهنگی، تاریخی و اخلاقی و هم چنین مصادف بودن این آیین ملی با تجدید حیات هستی و شکفتن دوباره گل ها، از ویژگی های خاصی برخوردار است که آن را از اعیاد دیگر اقوام و ملل متمایز می سازد.
بیشتر بخوانید: درباره مفهوم نماد های هفت سین عید
منبع hawzah.net