دیوار انسانی بر پلها و در کنار نیروگاهها با وجود تهدید دشمن، تنها میتواند «کنشی عاطفی» یا حداکثر «کنشی معطوف به ارزش» تلقی شود.
یادداشت مهمان_زینب تختی، پژوهشگر گروه مطالعات اسلامی زنان پژوهشگاه مطالعات اسلام و دانشجوی رشته جامعه شناسی حقوق خانواده دانشگاه باقر العلوم علیه السلام: علوم اجتماعی، برای فهم پدیدههای اجتماعی سه مسیر اصلی، پیش روی ما گشوده است. مسیر اول، پارادایم پوزیتویستی-کارکردگرایانه است. مکتب پوزیتویستی، مسئولیتپذیری را برآمده از نظم ساختاری میداند که کنشگران را در چارچوبهای ازپیشتعیینشده هدایت میکند. این دیدگاه که هدف اصلی علوم اجتماعی را حفظ تعادل و کارکرد صحیح جامعه مشخص کرده، کنش مسئولانه مردم در جنگ را صرفustify”>ایشان با عبور از دوگانه عاملیت و ساختار، ذهن و عین را در امتداد یکدیگر معنا میکند و معتقد است دنیا محل ابتلای انسان در جهت تعالی اوست؛ از این رو بحرانها مدرسه تکامل انسانها هستند. درسآموزی در این مکتب، موجب شد تا شهید سلیمانی به این باور برسد که: «فرصتی که در بحرانها وجود دارد، در خود فرصتها نیست.»
سیده فاطمه سادات کیایی