تحقیق مختصر ویژگی های نظام اجتماعی ایران در دوره ساسانیان
همانطور که بر همگان واضح و مبرهن است، تاریخ ایران باستان یکی از متمدنترین و پربارترین حکومتهای دنیا بشمار میرود. امپراتوریهای متفاوت و با فرهنگهای مختلف در همه جا به وجود آمدهاند اما تاریخ ایران مملو از آثار تمدن و رشدی بوده است که امروزه در بسیاری از کشورها جدید الورود محسوب میشود.
در بین تمام اقوام ایرانی و سلسلههای حاکم بر ایران نیز، بعضی سلسلهها از بعضی دیگر درخشانتر بودند. در این میان سلسله ی ساسانیان به عنوان یک نقطه عطف در تاریخ ایران به شمار میرود. به وجود آمدن بسیاری از نظامات اجتماعی و همچنین بیشترین آزادی در بین مردم به دوره ساسانیان باز میگردد.
آغاز سلسله ساسانیان و نظام اجتماعی آن
اردشیر بابکان به عنوان موسس و سر سلسلهی حکومت ساسانیان خود از موبدان و فرهیختگان زمان به شمار میرفته است. او حکومت خود را بر اساس اتحاد دینی و متمرکز نمودن قدرت بنا نمود. از آنجا که اجداد وی نیز از خادمان معبد آناهیتا بودند، او با تعالیم و آموزه های زرتشتی آموخته شده بود.
حکومت ساسانیان حدود ۴۲۰ طول کشید. اردشیر بابکان درصدد ایجاد جامعهای بود، که طبقات اجتماعی جامعه در حدود خود برقرار و دارای قدرت باشند. این امر در ابتدا بسیار خوب و موثر پیش میرفت اما
بیشتر بخوانید: علت سقوط حکومت ساسانیان
سازماندهی نظام اجتماعی در دوره ساسانیان
تسلط بر هر یک از این طبقات، بر عهدهی رئیس یا بزرگ طبقه بود. در ابتدا این ساختار بسیار کارآمد بود و شاید اگر طبق اصول واقعی خودش پیش میرفت، میتوانست جامعهای مرفه و امن را به وجود بیاورد. اما قدرت خواهی روحانیون و سپاهیان به مرور باعث تزلزل و ایجاد شکاف در این نظام شد.
یکی از مهمترین نقاط ضعف این نظام غیر قابل عبور بودن این طبقات بود. یعنی قشر تودهی مردم هرگز نمیتوانستند به طبقات بالا صعود کنند. طبقات بالایی نظام موروثی بودند.
نتیجه گیری
حکومت ساسانی با اینکه توانست حدود 427 سال سلطنت را در اختیار داشته باشد، اما با عدم ایجاد تعادل و توازن در نظام اجتماعی خود سبب نارضایتی و مخالفت قشر عوام و توده مردم شد. همین امر سبب شد تا در زمان حمله اعراب به ایران، یزدگرد سوم نتواند در مقابل این حمله مقاومت کند و با ترک نهاوند ایران را به اعراب واگذار کرد.